Stilte - gedicht en overweging

Stilte

Zolang er nog ergens iemand bestaat

met wie ik als mens kan spreken

vind ik ook wel een stilte

midden op straat

een stilte die niet kan breken.

Een kostbare stilte van zuiver glas

dat ik zelf

met mijn stem heb geslepen.

Als ik er niet was

en die stem er niet was

had niemand die stilte begrepen.

Maar als Hij er niet was

en Zijn stem was er niet

dan was er van stilte geen sprake.

Alleen maar van zwijgen,

zo hard als graniet

en dat kan je doodeenzaam maken.

Maar de stilte,

dat is een tweestemmig lied,

waarin God en de mens elkaar raken.

 

Guillaume van de Graft (pseudoniem van Willem Barnard)

uit: Verzamelde Gedichten

Stilte. In het dagelijks leven hebben we die zoveel mogelijk verdrongen. verdrongen. In veel winkels of wachtruimten of wanneer je in de wacht staat om iemand te spreken bij KPN of Eneco of welk bedrijf dan ook klinkt achtergrondmuziek. Wanneer je op straat loopt of een wandeling maakt in een bos kom je mensen tegen met dopjes in de oren om tijdens het wandelen  te kunnen luisteren naar muziek. Het prachtige gezang van de vogels of de mystieke stilte die je in de natuur kan overkomen, ontgaat hen.
Toch kan de mens niet zonder stiltemomenten. De NS heeft daarin voorzien door stiltecoupes. Waar zijn in onze steden eigen- lijk nog stilteplekken? Plekken waar mensen even op adem kunnen komen. Stil-zijn om de stem van God in de ziel te verstaan. In de Bijbel zijn verschillende verhalen die ons meevoeren naar de stilte. Ik denk aan de verhalen van Mozes, Elia en Jezus. Jezus zoekt steeds de stilte op om in contact te zijn met zijn Vader. Om weer te weten tot in de diepste vezels van Zijn bestaan wat zijn roeping en missie is. De stilte geeft Hem vleugels om het leven in zijn volheid te omarmen.
De ervaringen van Mozes, Elia en Jezus doen een appél op ons: is er ruimte in ons drukke leven voor stilte? Stilte om tot jezelf te komen. Stilte om met een open hart te kunnen luisteren naar mensen die je lief of die onverwacht op je levenspad komen. Stilte om te beseffen wie je in Gods Naam mag zijn, wat je ook van God mag denken of wat mensen ook van jou mogen denken. Stilte om tot je te laten doordringen welke bevrijdende weg Jezus voor ieder mens is gegaan. Stilte. De boodschap uit de verhalen van God met mensen is eigenlijk: loop niet weg voor de stilte, maar zoek haar op. Ook al kan de stilte confronterend zijn. Ver- dring haar maar niet, want dan verdring je jezelf. Dan verdring je de mens die je in Gods Naam mag zijn. Dan verdring je mogelijk zelfs het moment waarop je mag ervaren hoe God op Zijn wijze aan jou voorbij gaat. Er valt misschien niets te zien, maar vanuit het ruisen van de stilte kun je de stem van God verstaan die spreekt: ‘Ik ben jouw God en jij  bent Mijn kind. Ik heb je nooit alleen gelaten en Ik zal je nooit alleen laten. Ik ken je vallen en opstaan. En Ik houd je daarin vast. Je mag zijn wie je bent en Ik ben in al je zijn’.
Elia heeft ook zo’n Gods-ontmoeting ervaren. Elia vindt God niet in de natuur-elementen als storm en vuur, maar in het suizen van de wind. ‘Waar ben je toch? Ik zoek jou’. Dan gaat het hart van Elia open en gooit hij er alles uit wat hem zo beklemt. En God roept hem niet tot de orde zo van: ‘Ben jij nou een dienaar?’ God luistert naar zijn klagen en omarmt hem in de stilte. Zo kan hij de grens over van wanhoop naar hoop. De Godsontmoeting in de stilte geeft hem vleugels om het leven opnieuw te omarmen. Zo krijgt hij opnieuw een missie, een opdracht die nog verder reikt dan zijn eerste opdracht. Een mens die de grens van hoop overgaat, kan het aan en voelt de wind in de zeilen. Aangeblazen door de Geest van het begin.

pastoor Hans de Rie
regiopastoor van Zuid-Holland (Rotterdam)

 Website van de Parochie van de H.H. Jacobus en Augustinus Den Haag | Site design: Sync. Creatieve Producties, Hilversum